Sem Dresden (1914-2002) was van 1947 tot 1975 hoogleraar Franse letterkunde in Leiden. Zijn invloed op de studie van de Franse letterkunde in Nederland was overweldigend: van de 29 promovendi die hij begeleid heeft, zijn er 8 hoogleraar geworden. Met zijn vele publicaties staat hij, vanaf de jaren ’50, aan de basis van de Nederlandse belangstelling voor het existentialisme, Montaigne, Marcel Proust, de Nouveau Roman en het genre van de biografie. Zijn meest indrukwekkende werk, Vervolging, vernietiging, literatuur (1991) is een academische en tegelijkertijd persoonlijke studie over de vraag of en hoe literatuur de werkelijkheid van de Holocaust mag en kan weergeven. Aan dit boek, dat internationaal bekendheid heeft, en nog niets aan actualiteit heeft ingeboet, is een bundel essays gewijd: Schrijven over vernietiging. Sem Dresden en de Holocaust vanuit meervoudig perspectief, onder redactie van Tommy van Avermaete, Goran Bouaziz en Bram Ieven (Almere, Uitgeverij Verbum, 2025). Bijdragen zijn onder anderen van Arnon Grunberg, Hans Ulrich Jessurun d’Oliveira, Annelies Schulte Nordholt en Paul Smith. In deze bundel zijn bovendien Dresdens dagboekfragmenten over zijn internering in kamp Westerbork opgenomen, en de periode direct daarvoor en daarna.
Het boek is te bestellen via de website van Uitgeverij Verbum.